ผมห่างหายจากการเขียนบล็อกไปประมาณหนึ่งเดือน เอ หรือสองเดือนนะ ด้วยความที่มีภาระกิจที่ต้องกระทำมากมาย ทั้งงานบ้านงานเรือน และงานประจำที่จำเป็นต้องให้ความสำคัญต่อการดำรงชีวิตสูงสุด อย่างยากจะหาอะไรมาเปรียบปานได้
จริงๆแล้วก็นึกอยากจะเขียน อยากจะระบายความรู้สึกของตัวเองเป็นตัวหนังสือลงในบล็อกเสียบ้าง แต่พอเริ่มวางมือบนคีย์บอร์ด มันกลับพานตันในความคิด ไร้จินตนาการเสียเหลือเกินว่าจะเขียนอะไรดี จริงๆครับ มันตันไปหมด
เอาเป็นว่า ผมเล่าเรื่องคุณพ่อต่ออีกนิดดีกว่านะครับ สืบเนื่องจากบล็อกที่แล้ว ที่ผมได้บอกกล่าวเรื่องคุณพ่อที่โดนรถชนขาหักให้เพื่อนๆได้ทราบกันนั้น จนป่านนี้เดือนกว่าแล้ว อาการของท่านก็ยังไม่ดีขึ้นมากนัก เพราะด้วยอายุที่ค่อนข้างมากแล้ว และประกอบกับโรคแทรกซ้อนคือ เบาหวานและความดัน ทำ้ให้แผลหายช้ามาก และตอนนี้มีแผลกดทับที่บริเวณก้นเข้าให้อีก เฮ้อ …
กระดูกขาข้างขวาที่หัก
ตอนนี้มีเรื่องที่ให้ผมได้กังวลเพิ่มขึ้นมาอีกเรื่องหนึ่งแล้วครับ คุณหมอบอกว่า จะรอดูอาการของคุณพ่ออีกประมาณ 2 อาทิตย์ ถ้าแผลไม่ดีขึ้น คุณหมอกลัวว่าจะเกิดการติดเชื้อในกระแสเลือดได้ และทางออกที่ดีที่สุดก็คือ “ตัดขา” ข้างนั้นตั้งแต่หัวเข่าลงไป เฮ้อ …
ต้องรอดูอาการกันต่อไปครับ ตอนนี้ผมปลงแล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดครับ และถ้ามีความคืบหน้าอย่างไร จะมาเล่าให้ฟังอีกครับ และสัญญาว่าจะไม่หายไปไหนนานๆอีกแล้วครับ.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>ห่างหายจากการเขียนบล็อกไปประมาณ 2 อาทิตย์ได้ ก็มิได้หายไปไหนหรอกครับ เพียงแต่มีงานเยอะมาก เลยแม้แต่เวลาที่จะไปเยี่ยมเพื่อนๆชาวบล็อกก็เลยพลอยน้อยไปด้วย
เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา ผมกำลังทำงานอยู่ ตอนนั้นประมาณ 4 โมงเย็น คุณพ่อโทรศัพท์เข้ามาบอกว่า “ไม่ต้องตกใจนะ พ่ออยู่โรงพยาบาล โดนรถชนขาหัก กระดูกโผล่ออกมานอกเนื้อ …” ตอนนั้นผมอึ้ง พูดอะไรไม่ออก !!!
พอได้สติ ผมรีบแจันไปที่โรงพยาบาล (เจ้าเก่าที่เคยผ่าตัดให้คุณแม่ผมที่เคยหกล้มขาหัก เื่มื่อสองปีก่อน และเพิ่งผ่าตัดแขนที่หักของน้องบัว ลูกสาวคนโตเมื่อสองเดือนก่อน อีกเช่นกัน) ในระหว่างที่ขับรถไป ผมอึ้งไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของผม ในเวลาอันไล่เลี่ยกันเพียงแค่สองปี เพราะมันช่างรับไม่ได้จริงๆ ในคราวคุณแม่ของผม ใช้เวลากว่าครึ่งปี กว่าจะกลับมาเดินได้อีก แต่ก็ยังกระโผกกระเผกอยู่จนทุกวันนี้
ส่วนในรายของน้องบัว ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว สามารถยืดแขนได้ตรงแล้ว แต่เวลายืดให้ตรงสุดๆ จะมีอาการเจ็บอยู่เล็กน้อย
แต่ในรายคุณพ่อนี่สิ จากการสอบถามเบื้องต้น ปรากฏว่าแกขับรถมอเตอร์ไซค์ที่เป็นรถป๊อบ ปัญหาก็คือรถแบบนี้ จดทะเบียนไม่ได้ และไม่มีพรบ.คุ้มครอง ยังดีที่แกใช้สิทธิของบัตรผู้ประกันตนได้ และที่สำคัญก็คือ แกเลี้ยวรถกระทันหัน เลยโดนรถเก๋งชนที่ขาข้างขวา จนกระดูกหักครับ
ตอนนี้ก็รักษาตัวอยู่ได้ 5 วันแล้ว และยังไม่รู้ว่าจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่ แต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในแต่ละครั้งของคนในครอบครัว มันก็บั่นทอนกำลังใจของผมไปไม่น้อย แต่ผมรู้ดีว่าผมต้องรีบเสริมสร้างกำลังใจให้กลับคืนมาโดยเร็ว และจะท้อถอยไม่ได้เด็ดขาด วันนี้ขอจบแบบไม่มีภาพประกอบนะครับ เพราะภาพที่มีค่อนข้างหวาดเสียวไปหน่อย.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>อีกเพียงสองวัน ก็จะเป็นวันขึ้นปีใหม่ของพี่น้องชาวไทยเชื้อสายจีน และพร้อมกันนั้นก็เป็นวันแห่งความรักอีกด้วย ซึ่งเท่าที่จำได้ จะเกิดขึ้นได้ไม่บ่อยนัก เพราะเท่าที่จำความได้ ตลอดสิบปีมานี้ ทั้งสองวันไม่ตรงกันเลยครับ
โดยส่วนตัวแล้ว ไม่มีความยินดียินร้ายอะไรกับวันทั้งสองนัก เพราะเป็นคนไทยแท้ (เท่าที่รู้มา จะมีปนหรือเปล่าไม่แน่ใจ แหะๆ) และวันแห่งความรักก็เฉยๆ เพราะตั้งแต่เริ่มหนุ่ม ไม่เคยได้มีประสบการณ์แบบรักครั้งแรก กับเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว นี่ผมใช้ชีวิตในวัยรุ่นหนุ่มได้ไม่คุ้มค่าเลยใช่ไม๊นี่ ฮ่าๆ
จะว่าไปแล้วก็มีอยู่หนึ่งครั้งที่ได้พบกับประสบการณ์รักครั้งแรก แต่ทว่ามันเป็นรักข้างเดียวเสียนี่ จำได้ว่าหลงเธอหัวปักหัวปำ แต่ไม่กล้าคุยด้วย มันเหมือนไฟสุมอก กลับถึงบ้านโยนกระเป๋านักเรียนแล้วนอนก่ายหน้าผากแบบคิดถึงมาก ว่างั้นเถอะ สมัยนั้นหนุ่มสาวเหมือนไฟกับน้ำมันเลยนะครับ เข้าใกล้กันไม่ได้เลย มันรู้สึกร้อนผ่าวเมื่อเข้าใกล้ สมัยเรียนหนังสือผู้หญิงนั่งหน้าห้องหมด ส่วนผู้ชายเหรอ เลือกโต๊ะที่อยู่หลังห้องเพื่อแอบมองสาวๆอยู่หลังห้องเกือบทุกคนแหละ รวมทั้งผมด้วย
สำหรับวันสำคัญทั้งสองที่จะมาถึงนี้ ผมก็ขออวยพรให้ทุกท่านได้แต๊ะเอียเยอะๆ ถ้าท่านมีเชื้อสายจีน หรือถ้าท่านเป็นผู้อาวุโสแล้ว มีหน้าที่ให้แต๊ะเอียแก่ลูกๆหลานๆ ก็ขอให้กระเป๋าไม่ขาดมีกินมีใช้ตลอดไป และขณะเดียวกัน ก็ขอให้ทุกท่านมีความรักต่อกัน ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นความรักแบบหนุ่มสาวก็ได้ เป็นความรักความปรารถนาดีต่อผู้อื่นหรือผู้ที่อยู่รอบข้างก็ใช้ได้เหมือนกัน รู้รักสามัคคีกันในชาติให้มากๆนะครับ เออ อันหลังนี่ก็เป็นความรักเหมือนกันนะเออ
http://jewelry-ville.blogspot.com
และในโอกาสนี้ ก็ขอเปิดบล็อกใหม่ เป็นบล็อกที่เกี่ยวกับของที่ระลึกพวกเครื่องประดับต่างๆ เหมาะที่จะซื้อให้เป็นของขวัญให้กับคนรัก ซึ่งเข้ากับวันแห่งความรักและวันตรุษจีน (เกี่ยวกันตรงไหนนี่?) มาฝากกันครับ เครื่องประดับเป็นของขวัญที่ล้ำค่า มีคุณค่าทางใจแก่ผู้ที่เป็นที่รักของเรามากนะครับ รูปแบบก็เป็นบล็อกแบบบ้านๆเลยแหละครับ เข้าไปชมกันได้ที่ บล็อกแห่งเครื่องประดับ ขอแอบประชาสัมพันธ์แบบเนียนๆนิดหนึ่ง อิอิ ก็ขอปิดบล็อกวันนี้ก่อนแค่นี้ครับ.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>เป็นเวลาสองอาทิตย์ที่เฝ้าเวียนว่าย เอ้ย เดินเพ่นพ่านไปมาอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ในป่าอเมซอน ลองเดินไปทางนั้นบ้างทางนี้บ้างแบบงงๆ ด้วยความที่ใหม่กับมันมากๆ และก็คิดว่าถ้าจะทำบล็อกแล้วเอาสินค้ามาแนะนำ โดยผสมยำใหญ่ใส่อะไรๆเข้าไปในนั้นทั้งหมด ก็คงจะไม่ดีแน่ กลายเป็นบล็อกจับฉ่ายไปเสียอีก
ก็เลยทำบล็อกเพิ่ม และทำการแยกกลุ่มสินค้าออกไปอย่างชัดเจน วิธีการหาสินค้ามาโปรโมทก็มะงุมมะงาหรา แบบที่เค้าแนะนำกันมาว่า ให้หาสินค้าที่มีคู่แข่งน้อย ก็ไปหาในอากู๋ มันก็มีคู่แข่งเยอะมากทั้งนั้นแหละ หลังจากทำไปได้ 1 อาทิตย์ ทำการแก้ไขโค้ด CSS ไปมาให้สวยงาม พอทำไปๆ ปรากฏว่าทาง blogger ลบบล็อกผมไป 2 บล็อกทันทีแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงใดๆแม้แต่น้อย โดยข้อหาที่โดนแบนก็คือ เค้าบอกว่าผมเป็นสแปม เป็นงั้นไป
แต่แล้วหลังจากการมั่วเอาแบบครูพักลักจำ คิดเอาเองบ้าง เลียนแบบคนอื่นบ้าง สองอาทิตย์ผ่านไป ผลก็ออกมาเป็นดังนี้ครับ
ผลการทำงาน 2 อาทิตย์
ผมมองตัวเลข อย่างตอบตัวเองไม่ได้ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมันเกิดจากการพยายามของผม หรือเกิดจากการฟลุ้คสุดๆ ก็ให้คำตอบตัวเองไม่ได้ แต่เมื่อผลออกมาแบบนี้ ก็คิดเอาเองว่า เราอาจจะมาถูกทางแล้ว หรือไม่ก็อาจจะทิ้งช่วงไปอีก 6 เดือน 12 เดือนเลย หรือ อาจจะไม่มีออร์เดอร์อีกต่อไปแล้ว ก็เป็นไปได้ทั้งนั้น ซึ่งเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ครับ และในอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไปนั้น ไม่สำคัญแล้ว เพราะผมได้พยายามแล้วนั่นเอง.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>ผ่านพ้นการอบรมอันแสนยาวนานตั้ง 3 วัน ในความรู้สึกของผม มันช่างนานเหลือเกิน วันนี้ก็เลยอัพเดทบล็อกเสียหน่อย ก่อนที่จะกลายเป็นบล็อกร้างไปก่อนเวลาอันควร แหะๆ
ผมชอบใช้เวลาว่าง ไปเที่ยวที่เกาะลอยเสมอๆ เพราะวิวทิวทัศน์สวยงาม อยู่ติดทะเล ได้รับลมทะเลสดชื่นปนเค็มนิดๆ 
เป็นการพักผ่อนหย่อนใจที่ดีอย่างหนึ่ง และที่เกาะลอยก็มีสิ่งดีอีกสิ่งหนึ่งที่อยากเอามาให้ชมกัน นั่นก็คือ “พระกวนอิมหยกขาว” ที่ทำด้วยหยกทั้งก้อน และมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทยครับ
พระกวนอิมหยกขาว
ถ้าไม่ลืมเลือนกันไปเสียก่อน คงจำกันได้ว่า ผมเคยพาไป เที่ยววัดจีน ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานพระกวนอิมทำด้วยทองคำ 18K ที่ใหญ่ที่สุดในโลกมาแล้ว แต่คราวนี้เรามาดูประวัติของพระกวนอิมที่ทำด้วยหยกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยกันบ้าง
เทศบาลเมืองศรีราชา ได้จัดสร้างพระโพธิสัตว์กวนอิมหยกขาว ณ บริเวณเกาะลอย มีขนาดความสูง 4 เมตร เป็นองค์ที่ทำด้วยหยกขาวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย แกะสลักโดยช่างฝีมือจากพระราชวังจีน พร้อมด้วยสาวก 2 องค์ ขนาดความสูง องค์ละ 2 เมตร และมีกระถางธูป ขนาด 80 เซนติเมตร โดยจะประดิษฐานอยู่ในเก๋งมังกรจีน 8 เหลี่ยม 48 เสา มีหลังคาลดหลั่นกัน 3 ชั้น ขนาดกว้าง 20 เมตร ยาว 20 เมตร สูง 20 เมตร เพดานภายในเก๋งมังกรจีนจะได้รับการออกแบบเขียนภาพมังกรแบบไทย โดยจิตรกรระดับชาติ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและกราบไหว้บูชาพระโพธิสัตว์กวนอิมของผู้มาเยือน เพื่อเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต
วันนี้เขียนแก้ขัดไปก่อนแค่นี้แล้วกันนะครับ สั้นๆง่ายๆเพราะหมดมุข ขอไปฝังมุขก่อน เอ้ย ไม่ใช่ ฮ่าๆ.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>สองสามวันที่ผ่านมา มีข่าวเรื่องการจับกุม “ป้าเช็ง” ผู้เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์ “น้ำมหาบำบัด” ที่มีการกล่าวว่ามีสรรพคุณล้นฟ้า รักษาโรคร้ายที่การแพทย์สมัยใหม่ไม่สามารถรักษาได้ เช่น มะเร็งร้ายรักษาหายได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมค่อนข้างงงกับข่าว เพราะผมไม่รู้จักน้ำที่ว่าเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหนมา ชาวบ้านชาวช่องเขาใช้กันโครมๆ จนป้าเช็งรวยเป็นร้อยๆล้านเข้าไปแล้ว
น้ำมหาบำบัด
แต่ว่าเพื่อนผมในที่ทำงานคนหนึ่ง เธอเสียอกเสียใจที่จะหาซื้อผลิตภัณฑ์ของป้าเช็งไม่ได้อีกแล้ว เพราะเธอเป็นสาวกของน้ำมหาบำบัดอย่างเหนียวแน่นอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ดังรูปข้างบนครับ น้ำขวดนี้เธอใช้ทาหน้าเพื่อให้หน้าผ่องใส (ผมมองจนตาเหล่ยังไงก็ไม่เห็นผ่อง) ราคาก็ไม่มากมายอะไร แค่ขวดละ 1 พันบาทเท่านั้นเอง (ซื้อไปได้ไงหว่า ?)
ขณะนี้กระทรวงสาธารณสุขได้สั่งระงับการจำหน่าย “น้ำมหาบำบัด” และเตรียมตั้งข้อหาแก่ป้าเช็ง หรือ น.ส.ศิริวรรณ ศิริสุนทรินท์ อายุ 72 ปี เจ้าของผลิตภัณฑ์นี้ โดยห้องปฏิบัติการของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ ผลการตรวจสอบเบื้องต้นพบว่า น้ำมหาบำบัดและน้ำเจียระไนเพชร มีสภาพเป็นกรดเหมือนน้ำส้มสายชู ถ้านำไปหยอดตาก็จะทำให้เกิดแสบร้อน (ก็น่าจะแสบนะ) และหากเป็นกรดที่มีความรุนแรงอาจทำให้เลนส์ตาได้รับผลกระทบ นอกจากนี้ยังพบเชื้อแบคทีเรียปนเปื้อนทั้ง 2 ส่วน แต่ไม่ทราบว่าเป็นชนิดไหน ต้องใช้เวลาเพาะเชื้ออีกระยะหนึ่ง คาดว่าน่าจะทราบผลที่ชัดเจนภายใน 1-2 วันนี้
จริงๆแล้ว เค้าบอกกันมาว่าการเอาพืชผักผลไม้มาหมักทำ “น้ำมูตร” มีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาลแล้วนะครับ โดยใช้สมอ-มะขามป้อม-บอระเพ็ด มาหมักรวมกัน ซึ่งมีคุณสมบัติในการฟื้นฟูสมรรถภาพร่างกาย ไม่ใช่ใช้ในการรักษาโรคแต่อย่างใด
ข่าวนี้คงต้องติดตามกันต่อไปครับ … แล้วคุณล่ะ เคยใช้บริการสิืนค้าของป้าเช็งบ้างหรือเปล่า ?
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>จากเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่ประเทศเฮติเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา จนถึงขณะนี้พบผู้เสียชีวิตแล้วกว่า 70,000 คนครับ เยอะมากจริงๆ ผมว่าความสูญเสีียครั้งนี้น่าจะมากกว่าเหตุการณ์สึนามิปี 2547 เสียอีกนะครับ เพราะคราวนั้นแบ่งความสูญเสียไปในหลายประเทศ แต่ครั้งนี้มาจุกอยูที่เฮติประเทศเดียว และอีกอย่างคราวนี้เกิดบนแผ่นดินทำให้ความรุนแรงเป็นเท่าทวีคูณ
จากการค้นหาจากอินเตอร์เนตก็พบว่า ประเทศเฮติ (Haiti) ตั้งอยู่บนเกาะฮิสปันโยลา (Hispaniola) อยู่ในทะเลแคริบเบียน มีพื้นที่ 10,714 ตารางไมล์ (27,750 ตารางกิโลเมตร) มีเมืองหลวงคือกรุงปอร์โตแปรงซ์ มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากคิวบา
วงแหวนแห่งไฟ (Ring of Fire)
ถ้าดูจากรูปแสดงตำแหน่งที่ตั้งของประเทศเฮติ พบว่าอยู่ใกล้กับบริเวณที่เรียกว่า “วงแหวนแห่งไฟ (Ring of Fire)” ซึ่งเป็นบริเวณในมหาสมุทรแปซิฟิกที่เกิดแผ่นดินไหวและภูเขาไฟระเบิดได้ง่ายและบ่อยครั้งที่สุด มีลักษณะเป็นเส้นเกือกม้า มีความยาวรวมกันประมาณ 40,000 กิโลเมตร และวางตัวตามแนวร่องสมุทรหรือแนวของหมู่เกาะ 90% ของแผ่นดินไหวและ 81% ของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นในโลก อยู่ในบริเวณวงแหวนแห่งไฟนี้ จากรูปจะเห็นว่ากินเนื้อที่ตั้งแต่หมู่เกาะชวา ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น เลาะไปถึงทวีปอเมริกาเหนือและใต้เลยทีเดียวครับ
ประเทศไทยเราก็มีพื้นที่ทางภาคใต้ที่อยู่ในบริเวณของวงแหวนแห่งไฟเช่นกัน แต่นับว่ายังโชคดีที่ยังไม่เคยเกิดเหตุการณืวิปโยคแบบที่เฮติเผชิญอยู่ในขณะนี้ แต่ใช่ว่าโอกาสนั้นจะไม่มีวันเกิดขึ้น อนาคตไม่มีใครรู้ได้ ขอให้ตั้งอยู่ในความไม่ประมาทก็แล้วกัน.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>เช้ามืดวันพุธที่ผ่านมา ขณะที่ชาวไทยส่วนใหญ่กำลังหลับสบายด้วยอากาศที่เย็นสบาย ในอีกเกือบซีกโลกหนึ่งกำลังพบกับภัยพิบัติใหญ่หลวงด้วยภัยธรรมชาติรุนแรง นั่นก็คือแผ่นดินไหวขนาด 7.0 ริกเตอร์ที่ประเทศเฮติ ซึ่งเป็นประเทศที่นับได้ว่ายากจนที่สุดในซีกโลกตะวันตกเลยก็ว่าได้ เพราะประชากรมีรายได้เฉลี่ยต่อหัวประมาณ 2 ดอลล่าร์สหรัฐต่อวันเท่านั้น
มีผู้คนจำนวนหลายแสนของกรุงปอร์โตแปรงซ์ โชคดีรอดชีวิตจากแผ่นดินไหวครั้งนี้ แต่โชคร้ายที่ต้องกลายเป็นคนไร้บ้าน ตลอดจนได้รับบาดเจ็บทางร่างกายหรืออย่างน้อยก็ในทางจิตใจล่ะึครับที่คงจะย่ำแย่สุดจะเยียวยา ต้องอาศัยท้องถนน, ทางเดินเท้า, และสวนสาธารณะ เป็นที่พักผ่อนเป็นคืนที่สองในคืนวันพุธ ทำให้นครหลวงแห่งนี้ กลายเป็นค่ายอพยพขนาดยักษ์ทว่าขาดแคลนอุปกรณ์ความช่วยเหลือที่พอเพียงต่อความต้องการ เห็นแล้วน่าสลดใจ น่าสังเวชมาก
โศกนาฏกรรม ... เฮติ
แล้วประเทศยากจนสุดๆอย่างเฮติเอง ก็ไม่ได้มีเจ้าหน้าที่และเครื่องไม้เครื่องมือ หรืออุปกรณ์ที่เตรียมไว้สำหรับรับวินาศภัยอันใหญ่โตเช่นนี้ เพราะตามข่าวบอกว่า นี่เป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในรอบ 200 ปีที่เดียว ส่วนความช่วยเหลือจากนานาชาติ ซึ่งหลายๆประเทศรวมทั้งประเทศไทย ก็ประกาศเข้าร่วมการปฏิบัติการกู้ภัยครั้งมโหฬารนี้แล้ว แต่ก็ยังต้องมีช่วงเวลาในการเตรียมการ และเพิ่งเริ่มต้นทยอยถึงเขตประสบภัยเมื่อไม่นานนี้เองครับ ดูจากรูปแล้วน่าสงสารจริงๆ นึกๆไปแล้วคล้ายๆกับเหตุการณ์ึคลื่นยักษ์สึนามิุุถล่มชายฝั่งทะเลอันดามันเมื่อปี 2547 ซึ่งมีผู้เสียชีวิัึตทั้งสิ้นกว่า 220,000 คนทีเดียวครับ
นายฌอง-มากซ์ แบลเลอริฟ นายกรัฐมนตรีเฮติเปิดเผยระหว่างให้สัมภาษณ์กับซีเอ็นเอ็นเมื่อวันพุธ (13) ว่า ยอดผู้เสียชีวิตจากเหตุแผ่นดินไหวใหญ่ที่มีศูนย์กลางห่างจากกรุงปอร์โต แปรงซ์ไม่ถึง 16 กิโลเมตร อาจมีจำนวนมากกว่า 100,000 ราย แม้จะยังไม่สามารถยืนยันตัวเลขผู้เสียชีวิตที่แท้จริงได้อย่างชัดเจนในเวลานี้ก็ตาม
ขณะที่ประธานาธิบดีเรอเน่ เพรวาล กล่าวกับซีเอ็นเอ็นเช่นกันว่า จากการประเมินสถานการณ์เบื้องต้นคาดว่า น่าจะมีผู้เสียชีวิตแน่นอนแล้วราว 30,000 – 50,000 คน ส่วนประชาชนอีกนับล้านคนที่อาศัยอยู่อย่างแออัดทั้งในกรุงปอร์โต แปรงซ์ และพื้นที่โดยรอบเมืองหลวงต้องกลายเป็นคนไร้ที่อยู่อาศัย
ก็ได้แต่ภาวนา ส่งแรงใจไปช่วยพี่น้องร่วมโลกชาวเฮติในครั้งนี้ด้วยครับ ขอแสดงความเสียใจด้วย ครั้งนี้ธรรมชาติลงโทษมนุษย์โลกที่แทบจะเรียกได้ว่าไม่รู้อิโหน่อิเหน่รุนแรงจริงๆ.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>นับถึงวันนี้ก็เป็นเวลา 2 อาทิตย์แล้ว ที่น้องไหมลูกสาวคนเล็กของผม ได้มาใช้ชีวิตอยู่ที่ Kodomo Day Care (ฟังดูเหมือนชีวิตรันทด) วันแรกๆ น้องไหมก็เป็นเหมือนเด็กส่วนใหญ่ที่ต้องเข้าเรียนเป็นวันแรกก็คือ “ร้องไห้” และไม่ได้เป็นเฉพาะน้องไหมนะครับ เด็กที่มาเรียนในวันแรกทั้งหมด 5 คน ก็ร้องไห้ทุกคนเลย
จากวันแรกจนถึงว้นนี้ สิ่งหนึ่งที่ผมสามารถรู้ได้คือ น้องไหมปรับตัวเข้ากับสังคมเล็กๆนอกบ้านได้ดีขึ้น ช่วยเหลือตัวเองได้ีดีขึ้น สามารถตักอาหารเข้าปากเองได้ ที่สำคัญคือดูเธอมีความสุขที่ได้เล่นกับเพื่อนวัยไล่เลี่ยกัน ไม่เหมือนกับตอนที่อยู่บ้านให้ยายเลี้ยง อาจจะเป็นเพราะความแตกต่างของอายุก็เป็นได้ครับ เดี๋ยวนี้ตอนเช้าพอจับอาบน้ำแต่งตัวให้เสร็จแล้ว น้องไหมจะรู้ทันทีว่าจะพาเธอไปไหน แทนที่จะงอแงไม่อยากไป ที่ไหนได้กระดี๊กระด๊าใหญ่เลย แถมเอามือชี้ไปที่รถเป็นการบอกว่าพาไปโรงเรียนได้แล้ว เป็นงั้นไป
ตอนนี้น้องไหมอายุ 1 ขวบ 7 เดือน เท่าที่ผมพยายามเข้าไปอ่านตามอินเตอร์เนตเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาการของเด็กเล็ก พบว่าพัฒนาการของน้องไหมในตอนนี้ เป็นไปตามปกติของเด็กทั่วไปไม่มีอะไรผิดปกติ ก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง ก็แบบนี้แหละครับ คนเป็นพ่อเป็นแ่ม่ย่อมเป็นห่วงกลัวลูกจะเป็นโน่นเป็นนี่ไปเสียหมด ลำพังเจ้าโรคต่างๆที่สังเกตเห็นจากภายนอกได้ ผมไม่ค่อยกลัวครับ กลัวพวกโรคที่ซ่อนอยู่ที่เรามองไม่เห็น เช่น พวกโรคที่เกี่ยวกับทางด้านอารมณ์หรือจิตใจอะไรนี่แหละครับ
ของเล่นพัฒนาการเด็ก
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วได้ของเล่นใหม่ของน้องไหม เรียกอะไรผมก็เรียกไม่ถูกเหมือนกัน โปรดดูรูปเอาเองก็แล้วกัน แต่ก็คิดว่าน่าจะเหมาะกับน้องไหมหรือเด็กทั่วไปในวัยนี้ครับ เอาไว้สอนลูกให้รู้จัก ก ไก่ ข ไข่ … คิดๆไปแล้วน่าอิจฉาเด็กสมัยนี้นะครับ มีของเล่นเสริมพัฒนาการมากมาย ไม่เหมือนตอนที่ผมยังเด็กๆ จำไม่ได้เลยว่า พ่อแม่สอนกอไก่ขอไข่ด้วยวิธีอะไร ฮ่าๆ.
เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง
]]>ได้บังเอิญไปพบกับเวปไซท์หนึ่งโดยบังเอิญ นั่นคือ ร้องเพลงเพื่อพ่อ ซึ่งจัดทำขึ้นในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว วันที่ 5 ธันวาคม 2552 โดย บอย โกสิยพงษ์, นภ พรชำนิ และเหล่าศิลปิน LOVEiS ขอเชิญชวนชาวไทยทุกคนร่วมโครงการ “ร้องเพลงเพื่อพ่อ (Sing for the King)” ก็เลยเอามาฝากเพื่อนๆ ถึงแม้ว่าจะผ่านพ้นมาแล้วนานพอสมควรก็ตาม
โครงการร้องเพลงเพื่อพ่อ
โครงการนี้เปิดโอกาสให้ทุกคน ได้ร่วมกันแสดงความจงรักภักดีต่อพ่อหลวงของเรา โดยการบันทึกภาพเคลื่อนไหวการร่วมร้องเพลงและแสดงท่าทางต่างๆ ด้วยกล้องเวปแคมและไมโครโฟนที่ติดตั้งอยู่ในเครื่องคอมพิวเตอร์ของตัวเอง ซึ่งทำให้ทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในมิวสิกวิดีโอเพลง “เพลงของพ่อ” ได้เช่นกันครับ
แต่ละฉากที่ทุกคนได้ร่วมแสดงและถ่ายทอดผ่านกล้องเวปแคมนั้น จะถูกนำมาร้อยเรียงตัดต่อให้มีความกลมกลืน รวมกันเป็นมิวสิกวีดีโอเพลง “เพลงของพ่อ” ที่เกิดจากคนไทยทั่วโลก ร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อพ่อหลวงของเรา
เนื้อเพลง "เพลงของพ่อ"
ก่อนอื่นก็ต้องทำการไปลงทะเบียนเสียก่อน แล้วทำตามขั้นตอนที่ในเวปบอกไว้ เพียงไม่กี่ขั้นตอน เราก็สามารถแสดงความจงรักภักดีต่อพระองค์ได้แล้วครับ ส่วนผมเองไม่มีทั้งกล้องและไมโครโฟน ก็เลยได้แต่เปิดดูการแสดงที่มาจากคนไทยทั่วทุกสารทิศเท่านั้น.