โดยส่วนตัวแล้ว ไม่มีความยินดียินร้ายอะไรกับวันทั้งสองนัก เพราะเป็นคนไทยแท้ (เท่าที่รู้มา จะมีปนหรือเปล่าไม่แน่ใจ แหะๆ) และวันแห่งความรักก็เฉยๆ เพราะตั้งแต่เริ่มหนุ่ม ไม่เคยได้มีประสบการณ์แบบรักครั้งแรก กับเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว นี่ผมใช้ชีวิตในวัยรุ่นหนุ่มได้ไม่คุ้มค่าเลยใช่ไม๊นี่ ฮ่าๆ

จะว่าไปแล้วก็มีอยู่หนึ่งครั้งที่ได้พบกับประสบการณ์รักครั้งแรก แต่ทว่ามันเป็นรักข้างเดียวเสียนี่ จำได้ว่าหลงเธอหัวปักหัวปำ แต่ไม่กล้าคุยด้วย มันเหมือนไฟสุมอก กลับถึงบ้านโยนกระเป๋านักเรียนแล้วนอนก่ายหน้าผากแบบคิดถึงมาก ว่างั้นเถอะ สมัยนั้นหนุ่มสาวเหมือนไฟกับน้ำมันเลยนะครับ เข้าใกล้กันไม่ได้เลย มันรู้สึกร้อนผ่าวเมื่อเข้าใกล้ สมัยเรียนหนังสือผู้หญิงนั่งหน้าห้องหมด ส่วนผู้ชายเหรอ เลือกโต๊ะที่อยู่หลังห้องเพื่อแอบมองสาวๆอยู่หลังห้องเกือบทุกคนแหละ รวมทั้งผมด้วย

สำหรับวันสำคัญทั้งสองที่จะมาถึงนี้ ผมก็ขออวยพรให้ทุกท่านได้แต๊ะเอียเยอะๆ ถ้าท่านมีเชื้อสายจีน หรือถ้าท่านเป็นผู้อาวุโสแล้ว มีหน้าที่ให้แต๊ะเอียแก่ลูกๆหลานๆ ก็ขอให้กระเป๋าไม่ขาดมีกินมีใช้ตลอดไป และขณะเดียวกัน ก็ขอให้ทุกท่านมีความรักต่อกัน ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นความรักแบบหนุ่มสาวก็ได้ เป็นความรักความปรารถนาดีต่อผู้อื่นหรือผู้ที่อยู่รอบข้างก็ใช้ได้เหมือนกัน รู้รักสามัคคีกันในชาติให้มากๆนะครับ เออ อันหลังนี่ก็เป็นความรักเหมือนกันนะเออ

http://jewelry-ville.blogspot.com

และในโอกาสนี้ ก็ขอเปิดบล็อกใหม่ เป็นบล็อกที่เกี่ยวกับของที่ระลึกพวกเครื่องประดับต่างๆ เหมาะที่จะซื้อให้เป็นของขวัญให้กับคนรัก ซึ่งเข้ากับวันแห่งความรักและวันตรุษจีน (เกี่ยวกันตรงไหนนี่?) มาฝากกันครับ เครื่องประดับเป็นของขวัญที่ล้ำค่า มีคุณค่าทางใจแก่ผู้ที่เป็นที่รักของเรามากนะครับ รูปแบบก็เป็นบล็อกแบบบ้านๆเลยแหละครับ เข้าไปชมกันได้ที่ บล็อกแห่งเครื่องประดับ ขอแอบประชาสัมพันธ์แบบเนียนๆนิดหนึ่ง อิอิ ก็ขอปิดบล็อกวันนี้ก่อนแค่นี้ครับ.

เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง

• เข้าสู่ช่วง … จิตตก
• กวนอิมหยกขาว
• โศกนาฏกรรม … เฮติ
• พัฒนาการ
• “วันเด็ก” ที่เกาะลอย