เมื่อมี “ดอทคอม” เป็นของตัวเอง
หลังจากที่ได้ใช้งานเวิร์ดเพรสมาได้พักหนึ่ง ด้วยความอยากลองของโดยแท้ ตอนแรกก็สมัครไว้ที่ wordpress.com ซึ่งเป็นที่ให้ใช้บล็อกฟรี แต่ด้วยความอยากมีอิสระในการต่อเติมเสริมสวยให้บล็อก ก็เลยระเหเร่ร่อนไปอยู่ที่ PR.in.th แล้วด้วยความโลภก็ไปพักพิงกับ ByetHost.com ได้อีกพักใหญ่ จนตอนนี้ก็กลับมาซบตักของ PR.in.th เหมือนเดิม เหมือนเจ้าไม่มีศาลไม่มีผิดเพี้ยนเลยครับ ฮ่าๆ
ตอนนี้เริ่มมีปริมาณของบล็อกมากขึ้นเรื่อยๆ ตามกำลังวังชาที่เหลืออยู่ เอ๊ะ มันเกี่ยวอะไรกันนี่ เมื่อเวลาผ่านไป ก็รู้สึกได้ว่า โฮสท์ไม่อยู่ยั้ง โดเมนนั้นสิที่ยืนยง จึงคิดว่าถ้าเรามีเจ้าโดมงโดเมนอะไรนี่ เป็นของตัวเองซักอันหนึ่งก็คงจะดี และเพราะผมชอบย้ายไปโฮสท์นั้นโฮสท์นี้อยู่เรื่อยๆ การจดทะเบียนโดเมนไ้ว้ แล้วสั่งให้มันชี้ไปที่โฮสท์ที่ผมไปอยู่ใหม่ น่าจะสะดวกกว่า แม้ว่าการย้ายโฮสท์แต่ละครั้ง อาจจะกินเวลาทำการนานเป็นวันๆ เพื่อให้ DNS มันอัพเดทเสียก่อนก็ตามที
อากู๋ผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน
การเริ่มต้นก็โดยการสอบถามจากอากู๋ผู้รู้ทุกเรื่อง ด้วยคำถามง่ายๆว่า “จดโดเมนที่ไหนดี” ผลก็คืออากู๋คาย เอ้ย แสดงออกมาเป็นสิบหน้า ก็ต้องเริ่มตั้งแต่หัวข้อแรกๆล่ะนะ เล็งอยู่นาน อ่านในเว็บบอร์ดก็จนตาเกือบเหล่ เพราะมันเยอะไปหมด แต่พออ่านไปๆก็พอจะได้ความว่า การจดโดเมนไม่ค่อยจะมีปัญหา การเช่าโฮสท์นี่สิที่เป็นปัญหาที่ต้องคิดให้มากว่าเจ้าไหนจะดีกว่ากัน
ดังนั้นจึงตัดสินใจอย่่างเด็ดเดี่ยว ทุ่มทุนมหาศาลกว่า 269 บาท กับผู้ให้บริการรายหนึ่ง เพื่อขอจดโดเมนมาเป็นของตน และก็โอนเงินให้วันที่สมัครเลย บังเอิญธนาคารอยู่หน้าบริษัทพอดี หลังจากคอนเฟิร์มกันทางอีเมล์สักพัก เค้าก็เมล์มาบอกว่าโดเมนแรกในชีวิตของผม active แล้ว ก็เข้าไปดูในเว็บอื่นลองพยายามจะเช็คโดเมนของผม ปรากฏว่าทุกที่บอกเป็นเสียงเดียวกันหมดว่า “Sorry, This domain has been registerd.” เป็นอันสำเร็จไปขั้นแรก
ขั้นต่อมาก็ไปที่โฮสท์ฟรีที่ผมอาศัยซุกหัวอยู่ ไปทำการ Addon Domain เป็นชื่อโดเมนใหม่ จด Name Server ของโฮสท์ไว้ แล้วกลับไปที่เวปที่จดทะเบียนไว้ ทำการเปลี่ยน Domain Name เป็นของโฮสท์ที่เราใช้อยู่ ก็เป็นอันเรียบร้อย
โดเมนแรกของผมในประวัติศาสตร์
ขั้นตอนต่อไปก็คือการรอคอยอันแสนยาวนาน ตอนนี้โดเมนใหม่ของผมใช้การได้แล้ว และรวมระยะเวลาในการรอคอยให้โดเมนใหม่ใ้ช้การได้ก็ไม่มากมายอะไร … แค่ 30 ชั่วโมงเท่านั้นครับ.
ปล. โดเมนใหม่ของนายบอยก็คือ http://cymrybot.com นะึึครับ.
ยินดีด้วยครับ…ชอบคำนี้จัง “โฮสท์ไม่อยู่ยั้ง โดเมนนั้นสิที่ยืนยง” ฟังแล้วรู้สึกดี
อยากหาเงินบ้าง คิดๆดูแล้ว Domain น่าจะสำคัญมาก เพราะว่า “มันยืนยง”
ดูๆแล้วจดโดเมน กับงบ “น้อยนิด” ถูกกว่าซื้อหนังสือ “คอม” มาอ่านซะอีก (อันนี้น่าสนใจ)
และแล้วก็เจอ Blogger ผู้ใจดี เขียนเรื่อง “Make Money” ไว้หลายเรื่อง เลยเอามาฝาก
และฝากขอบคุณผู้เขียนด้วย ^^”
http://www.thailanddb.com/
Bloger มือใหม่คร๊าบ…
http://www.99max.pr.in.th
ทุกอย่างถ้าเป็นของเราเองมันก็จะบริหารงานง่ายครับ
ดีใจด้วยครับผม อิสระเป็นของเราแล้วทีนี้
เป็น Blogger กับเค้าบ้างแล้วครับพี่
http://www.99max.pr.in.th <<=== Wordpress (be a Mindshare)
http://www.9max.pr.in.th <<=== Joomla 1.5 (be a E-Commerce 55+)
วาดฝันไว้ก่อน หุหุหุ
แหะๆ พ่อปันปัน และ หมอขี้เมา เอ้ย หมออนาเมา
ผมยังใช้โฮสท์ฟรีอยู่ครับ ยังยืมรูจมูกอีกข้างหนึ่งของคนอื่นอยู่
สู้ๆครับ ลุงบอย
ขอแสดงความยินดีด้วยครับ โดเมนเหมือนกับแบรนด์ของเรานั่นแหล่ะครับ จะอยู่กับเราตราบเท่าที่เราจ่ายเงินนั่นแหล่ะครับ เริ่มสร้างแบรนด์ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นนี่แหล่ะครับ ผมมักจดโดเมนที่เมืองนอก แล้วจดแล้วก็สามารถใช้งานได้ใน 5 นาทีเลยหล่ะครับ คือจดโดเมนแล้ว addon domain ก็ใช้งานได้ใน 5 นาที