“อึ” ใครคิดว่าไม่สำคัญ


ตั้งแต่น้องบัวลูกสาวคนแรกลืมตาดูโลก และจนมาถึงน้องไหมลูกสาวคนเล็ก ผมก็ไม่เคยคิดว่าการดูแลลูกน้อย เป็นหน้าที่ของแม่เพียงคนเดียวแม้แต่น้อย ผมทำได้ตั้งแต่อาบน้ำ สระผม ล้างจิ๋ม ตรวจความสะอาดของเธอ ทาแป้ง แต่งตัว ป้อนข้าว ฯลฯ ผมทำได้ในทุกอย่างที่แม่จะทำได้ ไม่เคยบ่ายเบี่ยงเกี่ยงงอนแต่อย่างใด

ทีีนี้การปัสสาวะขับถ่าย ก็เป็นเรื่องธรรมช๊าติธรรมชาติของสัตว์โลก เด็กทารกที่เพิ่งคลอดถึงประมาณ 6 เดือน มักจะเป็นอุจจาระเหลวกลิ่นไม่ค่อยรุนแรงทารุณ เพราะทานแต่นมแม่หรือไม่ก็นมสังเคราะห์ ในกรณีที่แม่ไม่สามารถให้นมลูกได้ ไม่เหมือนของเด็กโตหรือผู้ใหญ่ (ใครกินข้าวอยู่ตอนนี้ ควรหลีกเลี่ยง ฮ่าๆ) และเราก็มักจะใชัผ้าอ้อมเด็กเป็นที่รองรับของเสียเหล่านั้น เพราะซักแล้วเอากลับมาใช้ใหม่ได้ แต่เมื่อโตขึ้นก็จำเป็นต้องใช้แพมเพอร์ส (จริงๆแล้วเป็นชื่อยี่ห้อ เหมือนเราเรียกผงซักฟอกว่า “แฟ้บ” นั่นแหละครับ) เพราะมีความมิดชิดและปกป้องการซึมเปื้อนได้ดีักว่าผ้าอ้อมธรรมดา แต่ … เมื่อโตขึ้นไปอีก ธรรมชาติก็จะสอนให้เด็กรู้จักถ่ายโดยไม่ต้องใช้แพมเพอร์สอีกต่อไป และผู้ช่วยของเราก็คือ …

กระโถนจ้า

กระโถนจ้า

จากที่ได้อ่านจากคู่มือการเลี้ยงลูกหรือการเสิร์ชหาจากอินเตอร์เนต เค้าแนะนำว่าเด็กที่แบ่งแยกออกแล้วว่า การปวดท้องที่เกิดจากการปวดปัสสาวะหรืออุจจาระ มีวุฒิภาวะพร้อมที่จะหัดขับถ่ายในแบบของผู้ใหญ่ แบบเราๆท่านๆกันได้แล้ว และสิ่งที่เค้าแนะนำมาก็คือ “กระโถนหัดนั่ง” ของเด็กทารกที่เริ่มโต ก่อนที่จะไปหัดนั่งชักโครกของจริง จริงๆแล้วเจ้านี่มีมากมาย หลากหลายรูปแบบหลายยี่ห้อ มีตั้งแต่ 59 บาท ไปจนถึงเกือบ 500 บาท ส่วนเจ้าในรูปที่หน้าตาคลาสสิคนั่น ผมจำได้ว่าน่าจะเป็นการลงทุนที่มากพอสมควร ประมาณ 149 บาท ถ้าจำไม่ผิด แหะ แหะ

ตอนนี้ทุกเช้า ก่อนที่จะพาน้องไหมไปอาบน้ำ ผมจะถามน้องไหมก่อนว่า “ปวดขี้ป่าว? ขี้แล้วหรือยัง?” เธอก็จะบอกด้วยกริยาสองแบบ คือ พยักหน้า หรือไม่ก็สั่นหัว นั่นก็ตรงตามตำราการเลี้ยงลูกเด๊ะเลยว่า ถ้าลูกบอกเราได้ว่า ต้องการอะไร ก็ถึงเวลาที่ต้องสอนให้นั่งกระโถนเพื่อรองรับการใช้งานชักโครกต่อไปในภายหน้า และตอนนี้น้องไหมก็ขวบกับอีก 7 เดือนแล้ว ฟังรู้เรื่องแล้วแต่ยังพูดไม่ได้ ส่วนเราผู้เป็นพ่อแม่ ก็ต้องพยายามสอนกันเข้าไป มันก็คงเป็นเรื่องเล็กๆในอีกเรื่องใหญ่ๆอีกหลายเรื่องในอนาคต ก็มีเรื่องมาคุยกันเบา สบายๆ ไม่ซีเรียสแบบนี้แหละครับ.

เรื่องราวอื่นที่เกี่ยวข้อง


3 Responses to ““อึ” ใครคิดว่าไม่สำคัญ”

  • iDayBlog says:

    เข้ามาเก็บประสบการณ์ เผื่ออนาคต อิอิ

  • ของปัน ปัน ก็มีครับ…แต่ยังไม่เคยได้หัดให้นั่งถ่ายเลยครับ ส่วนมากผมปล่อยก่อนเดียวพอโตกว่านี้หน่อยก็จะเริ่มให้นั่งแล้วครับ

  • โถน่ารักเชียว…อุอุ
    เข้าสู่ระยะทวารครับ สำคัญมากต้องฝึกให้เด็กถ่ายด้วยตนเอง สาเหตุที่เด็กน้อยอึ เลี่ยลาด เค้ากั้นไว้ไม่เป็นนะเอง เพราะ หูรูดส่วนนอกของทวารหนัก ที่ร่างกายเราสามารถควบคุมได้ แต่เด็กน้อยยังทำไม่ได้เต็มที่

Leave a Reply

Advertisement
พันธมิตรมาเยี่ยม
Advertisement
บล็อกเพื่อนพันธมิตร
บล็อกโกศลทอล์ก บล็อกนายเม่น บล็อกพ่อน้องปันปัน บล็อกนายแม็กซ์ บล็อกเซฟตี้7 บล็อกพ่อน้องติวเตอร์ บล็อกเก่งดอทคอม บล็อกไอ้ติวเตอร์ บอมบิคดอทคอม บล็อกนายเดย์ บล็อกหมออนาเมา บล็อกนายเอก บล็อกลิงกินผัก บล็อกที่ว่างของใจ
บทความเก่า